miércoles, 21 de mayo de 2014

Tolos tristes de mayu


Miguel Rodríguez Monteavaro
Premiu «Fernán-Coronas» 2012
Pontiga, 16
ISBN: 978-84-8053-731-5
14 x 21 cm || 100 páxs. || PVP: 10 €

«L'inviernu llantó fuerte los sos tentáculos nes nuestres más inconfesables interioridaes, y tampoco'l benditu mayu llibra del tactu aterecedor de los cefalópodos. Si miramos dientro, oyemos bramar l'animal norteñu, y esti diznos que mienten los felices cuando inoren el golor irrespirable de les humedances. Arriba dilieron les nieves y asomaron con ello les vexetaciones muertes.
Monteavaro, que ye una northern soul, camina pela Mon de vuelta pa casa y va mozcando peles paredes los fitos d'esti trayectu, qu'escomienza na Plaza'l Sol y acaba seguramente na imposibilidá de la primavera, na seca d'años qu'escuende'l corazón de los países líquidos. Véolu en setiembre de 2012, pensatible, xusto enantes d'entamar el viaxe, sentáu inmóvil nuna siella de plásticu na terraza'l Campa, debaxo de la lluvia, cola certidume nos güeyos del que sabe que'l desencantu pue trayer, amás del fin evidente del encantu, el principiu del cantu que, na nuestra condición d'anfibios, entonemos.
Miguel muerde con tola so bondá na estrofa solemne que la vida cotidiana nos recita, y llanza cantos equinocciales a un auditoriu que, sabe, apigaza mientres, y bien podría ser un congresu de sordos o un grupín de ventiañeros ciegos d'a les seis de la mañana, o quiciás, cenciellamente, l'espeyu que reflexa un escenariu vaciu. Diznos que ye tiempu d'arrenegar de too aquello qu'arrecienda a promesa, y recuérdanos la posibilidá de qu'esti ente ignotu que llevamos tiempu desvistiendo nun sía más, a fin de cuentes, qu'un maniquí que nun s'estrema muncho de nosotros mesmos. Tiempu ye, en definitiva, d'odiar mayu». Pablo X. Suárez

No hay comentarios:

Publicar un comentario en la entrada